چيزي شبيه به اين پستي كه اكنون مي خوانيد را بارها نوشته ام و مناسبتي براي انتشارش پيدا نكرده ام. اما ديگر سكوت جايز نيست(كاربران غيور و انقلابي! ) و بايد بالاخره در صحنه حاضر شد و  تا آنجا كه عقل و شعورم مي كشد اينها را بگويم تا نتركيده ام:

شما را به روح پر فتوح(!) اسكندر مقدوني  اينقدر گل گلي و رنگ و وارنگ و آن سايز ننويسيد.
كاري كه من قبلا ميكردم اين بود كه بلافاصله وبلاگهايي كه فونتهاي خيلي ريز يا خيلي بزرگ استفاده كرده بودند را مي بستم. همين. اما خب چون الحمدالله فاير فاكس اين امكان را دارد كه زوم پنجره را تنظيم كنيد با زدن CTRLو + يك درجه بزرگ و با زدن CTRL و – يك درجه كوچك و با زدن CTRL و 0 (صفر) به سايز اصلي صفحه بر مي گرديم. ولي اين فقط مشكل سايز فونتها را حل ميكند و براي هايلايتهاي بيجا و نوشته هاي رنگارنگ و نامتناسب و استفاده بيش از حد از اسمايلها (شكلك ها) راه حلي ندارد . پس لطفا رعايت كنيد.
* با سايز نرمال بنويسيد
* راه به راه هايلات نكنيد
* زرت و زرت اسمايل نگذاريد

پاراگراف بندي كنيد . يك دفعه به اندازه 6 تا مقاله دكتراي تخصصي پست ننويسيد . اگر هم هيچ راهي ندارد و بايد حتما بنويسيد همه را پشت سر  هم ننويسيد . پاراگراف بندي كنيد و در صورت لزوم متن را تيتر بندي كنيد.

گزارش لحظه به لحظه ندهيد. لازم نيست از لحظه اي كه چشمتان را باز ميكنيد تا زماني كه به رختخواب مي رويد را مو به مو براي همه شرح بدهيد.
رفتن به دستشويي
خريد شامپو بدن
لحظه باز كردن در يخچال
مراحل معاشقه با همسر يا فِرند هايتان بصورت step by step
پوشيدن جوراب
زايمان زهره خانم!
سلام به نامحرم
و...
مواردي نيستند كه شما لحظه به لحظه شان را بخواهيد براي خلق الله گزارش كنيد.

تاريخ را از پستهايتان حذف نكنيد. مخاطب شما حق دارد بداند شما مثلا آخرين مطلب را كي نوشته ايد

اسم مستعار دري وري  انتخاب نكنيد . اگر دوست نداريد اسم واقعي تان را بنويسيد بهتر است اسم مستعارتان را طوري انتخاب كنيد كه مخاطب به راحتي متوجه بشود نويسنده وبلاگ دختر است يا پسر. در بدو ورود به هر وبلاگ اين مهم ترين چيزيست كه مخاطب شما ميخواهد بداند.

به منبع لينك بدهيد .وقتي از مطلبي خوشتان مي آيد ترجيحا به آن لينك مستقيم بدهيد.اما اگر آن را در وبلاگتان كپي ميكنيد حتما به منبع لينك بدهيد (اين صد هزار بار)
لينك به منبع نه تنها كلاس وبلاگ شما را پايين نمي آورد بلكه باعث اطمينان مخاطب شما مي شود. لبته قطعا نشان دهنده ميزان فهم و شعور و ميزان حرفه اي بودن نويسنده وبلاگ هم هست. خيلي ها (از جمله خودم) فهم مجازي بلاگرها را از همين طريق مي سنجند!

در هر پست سلام نكنيد.
درست است كه شما در فواصل روزانه و ماهانه ممكن است مطلب بنويسيد ولي در صفحه اي كه مخاطب شما پيش رو دارد حداقل ده بار بهش سلام كرديد.
 بيخود قربان صدقه نرويد.
 "تو رو خدا نظر بدين " ننويسيد.
آخر هر پست خداحافظي نكنيد.

از ادامه مطلب به جا استفاده كنيد .بيخود و بي جهت همه مطالب را در "ادامه مطلب" نگذاريد. (براي نوشته هاي طولاني اينكار را بكنيد)
همچنين  لازم نيست با فونت بزرگ و رنگي بنويسيد: "براي ديدن ... بر روي ادامه مطلب كليك كنيد". كسي كه مشتاق خواندن يا ديدن ادامه مطلب شما باشد خودش اينقدر بلد است كه ادامه مطلب يعني ادامه ي مطلب!

از قالب مشكي استفاده نكنيد . بخصوص وقتي نوشته هاي شما عموما روز نوشت يا طولاني هستند . مطمئن باشيد كه نوشته هايتان خوانده نمي شود . خيلي كه شانس بياوريد يك نگاه گذرا بيشتر نصيبتان نمي شود.

به رنگ بندي قالبتان توجه كنيد . زيادي مليح و چشم نواز نباشد!!
چشم را خسته و مخاطب را بيزار نكنيد.
هميشه سعي كنيد زمينه قالب رنگ روشن و فونت تيره باشه نه برعكس!
سعي كنيد از قالبهايي استفاده كنيد كه مرورگرهاي ديگر(غير از اينترنت اكسپلورر) را هم پشتيباني كند .
(هر چند وقت يكبار دستي به سر و روي وبلاگتان بكشيد.لازم نيست تا آخر عمر قالب وبلاگتان را عوض نكنيد)

مطالبتان را حتي الامكان خلاصه كنيد .جايي كه لازم نيست زياد حاشيه نرويد.

 ويرايش كنيد .بد ترين كار اينست كه شما در حالت آنلاين توي اديتور بلاگفا (همانجا كه مطالب را مي خواهيد پست كنيد) مطلبتان را بنويسيد و بلافاصله ثبت و منتشر كنيد.
هر چيزي كه نوشته ايد قطعا قابل ويرايش است و مطمئنا بعد از ويرايش بهتر از اين خواهد شد.و چه بسا ميزان جو گرفتگي شما كاهش يابد. پس هميشه قبلا بنويسيد و ويرايش كنيد و بعد كپي و پيست كنيد توي اديتور و انتشار !
البته نكته خيلي مهم اينست كه اگر توي WORD مي نويسيد قبل از آنكه آنرا توي اديتور بلاگفا پيست كنيد يكبار توي نوت پد پيست كنيد و بعد دوباره از نوت پد كپي كرده و توي اديتور بلاگفا پيست كنيد.
اگر مستقيما از ورد پيست كنيد كدهاي اچ تي ام ال خيلي زيادي ايجاد ميشود كه باعث دير لود شدن وبلاگ شما مي شود.

فقط با فونت تاهما (فونت همين نوشته) بنويسيد. هم به جهت عادت كابران و هم به دليل اينكه فونت تاهما را همه سيستمها بصورت پيش فرض دارد ولي اگر از فونتهاي ديگري استفاده كنيد ممكن است كسي كه وبلاگ شما را مي خواند روي سيستمش ان فونت را نداشته باشد پس نوشته شما را كاملا به هم ريخته مي بيند.

نوشته هايتان عنوان داشته باشد. داشتن عنوان چندين مزيت دارد. اول اينكه قبل از نوشته عنوان است كه آمادگي ذهني به مخاطب مي دهد. دوم اينكه وبلاگ شما زيباتر و حرفه اي تر به نظر مي رسد. شوم اينكه اگر خود شما لازم باشد مطلبي را در مديريت آرشيوتان پيدا كنيد كا رمشكليست كه چندين پست با عنوان "عنوان ندارد" را بگرديد.

ترجيحا كامنتها را نبنديد. اين يعني براي نظرات و انتقادهاي احتمالي ديگران ارزش قائليد.

به سايتها و وبلاگهاي مورد علاقه تان لينك بدهيد. اينكه شما هيچ لينكي نداشته باشيد و خودتان را هم ملزم كنيد كه به كسي  لينك ندهيد حس بدي در مخاطب شما ايجاد مي كند.
(تنها) يكي از معايبش اينست كه خيلي ها در طول وبگردي خود لينك به لينك جلو ميروند و مطالبي را مي خوانند اما وبلاگ شما يك نقطه كور برايشان محسوب ميشود.

كل كل نكنيد. براي مخاطبتان شاخ و شانه نكشيد. مودب باشيد. چه وقتي كه مطلبي را مي نويسيد چه وقتي كه براي كسي كامنت مي گذاريد.

ايميل را فراموش نكنيد .در قسمت تنظيمات وبلاگ كادر ايميل را خالي نگذاريد. (البته منظورم ايميل خصوصي نيست) ممكن است گاهي كسي لازم ببيند به شما ايميل بزند. پس يك آدرس ايميل در اختيارش بگذاريد.
(و باز فراموش نكنيد كه ايميل عمومي كه در وبلاگ نمايش داده ميشود با ايميل خصوصي شما يكي نباشد).

نوشته تان لينكدوني نباشد. بعضي ها توي نوشته هايشان اينقدر به اينجا و آنجا لينك ميدهند و اينقدر به منابع مختلف استناد مي كنند و اينقدر اينجا را ببينيد و انجا را نبينيد مي كنند كه مخاطبشان در يك لينكدوني غرق است بجاي يك نوشته معمولي. بسياري از لينكها غير ضروري هستند. آنها را حذف كنيد . اگر مطلب شما آنقدر غير مستند است  كه بايد براي هر كلمه اش به يك جا لينك بدهيد يكباره لينك مستقيم بدهيد ديگر!

نظر خصوصي نامربوط نگذاريد. چه دليلي دارد كه شما شعري را در نظرات خصوصي وبلاگها كپي و پيست كنيد. چه دليلي دارد در نظرات خصوصي براي كسي "يك گل" بگذاريد !!

و بالاخره
 كامنت بي ارزش نگذاريد.  طبعا براي نويسنده وبلاگ كاري ندارد كه تشخيص بدهد شما مطلب را خوانده ايد يا نه! وب خوبي داري به من سر بزن در انواع و اقسام ورژن هايش آزاردهنده و بي ارزش است و هيچ كس را مشتاق به پاسخگويي كامنت شما نمي كند.
كامنتهاي كپي و پيستي تابلو هستند. يك شعر ، يك عرض ارادت طولاني ، تبليغ وبلاگ خودتان و ... نمونه هاي كامنتهاي كپي پيستي هستند .
پس يا كامنت نگذاريد يا مطلب را بخوانيد و كامنت بگذاريد. (اين هم يك ميليون بار)